Türkcə Mətn
Diğer yandan ‚ismet‛, ‚tutmak, tutunmak, bir şeye el ile yapışmak, sığınmak, güvenmek, ip, bağ, iffet ve namus‛ anlamlarına gelmektedir. 7 Terim olarak ise ismet, alimlerin bu konudaki görüşlerinin ortak noktaları dikkate alınarak ‚peygamberlerin günah işlemeye istitaâtı olmakla beraber, günahlardan uzak olma halleri ve Allah’ın peygamberlerinin kadir ve kıymetlerini düşürecek şeylerden onları uzak tutması‛ anlamlarına gelmektedir 8. Peygamberlerin ismet sıfatı olduğu için ilahî buyruklara asi olmayı ifade eden günah peygamberler için söz konusu değildir. Günah, Arapça’da başlıca ‚zenb‛, 5 6 7 8 Feyrûzâbâdî, el-Kâmûsu’l-muhît, Müessetü’r-risâle, Beyrut 1987, s. 1532. Ragıb el-İsfehânî, Müfr