Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre İlâhî Birlik ve Ezelîlik

Keza Muhammed Şeybânî’nin ihtilâflı hadîslerin halledilmesi için başvurduğu cem’, nesh ve tercih gibi usûller de Şâfi’î üzerinde etkili olmuştur (Aktepe 2008: 143, 174). İzmirli İsmail Hakkı (1330: 12-13), İbni Hallikân gibi âlimlere atıfla usûl-i fıkhın öncüsünün Şâfi’î değil, Ebû Yûsuf olduğunu vurgular. Şâfi’î’nin Şeybânî’nin el-Asl (el-Mebsût) isimli eserini ezberledikten sonra el-Ümm adlı eserini yazdığı, ayrıca ondan edindiği fıkhî birikimin içtihatlarındaki “el-Mezhebü’l-Kadîm” ve “el-Mezhebü’l-Cedîd” ayırımında hayli etkili olduğu söylenebilir (Kevserî, t.y.: 4, Miras 1331: 95-96). Kanaatimizce İmâm-ı A’zam ile İmâmeynin vücuda getirdiği fıkıh paradigmasını kemale erdiren, Hanefî mez