Türkcə Mətn
meĢhur olan Muhammed bin Muhammed bin Mahmut el-Hafız-el-Buhari (1349-1420), Bahauddin NakĢibendi‟den sonra Orta Asya‟da NakĢibendiliğin en öncü propagandacısı olarak Ģöhret kazanmıĢtır. Özellikle onun Faslu‟l-Hitâb eserini inceleyerek sadece tarikatla ilgili meseleler değil, belki Ģeriat ve tarikat arasında tartıĢmalara neden olan konular üzerinde yapılan çalıĢmaları da görebiliriz. ġeriat ve tarikatla ilgili 494 konuyu kapsayan söz konusu eserinde Hâce Muhammed Pârsâ her meseleye Ġslam‟ın esas kaynaklarına dayanarak cevap vermiĢtir. Örneğin, akide ilminin ana konularından biri olan Tevhit mevzusunda yazarken tevhidi tevhid‟i imani, tevhid‟i ilmi ve tevhid‟i hâli gibi çeĢitlere ayırarak açı