Türkcə Mətn
Muhammed, el-Mufredât fî-Ğarîbi’l-Kur’ân, İstanbul-1986, s.536. İbnu’l-Mânzûr, a.g.e., XV, 380 Bkz. Zilzâl, 99/5; Nahl, 16/65; Fussilet, 41/12; et-Taberi, Muhammed b. Cerir, Câmiu’lBeyân Tevili’l-Kur’ân, Beyrût, 1409/1988, X, 526. et-Tehânevî, Muhammed b. Ali, Keşşâfu Istılâhâti’l-Funûn, İstanbul-1404/1984, II, 1523. 2 3 4 46 Vecihi SÖNMEZ ler; Bazıları bütün canlıları vahye muhatap kabul ederken5, bir kısmıda bunu sadece peygamberler ve velîlerle sınırlı tutmuş6, çoğunluk ise vahyin sadece peygamberlere yönelik bir hadise olduğunu söylemiştir.7 Vahiy, Allah’ın bazı insanları seçip onlara diğer insanlara iletilmek ve bildirilmek üzere verdiği bilgilerin kaynağıdır. Daha kısa deyimi ile