Türkcə Mətn
“Tüccarlar, mal mülk sahiplerine borç para verirler. Parasýný sonradan almak üzere veresiye kumaþlar satarlar ve “Falan adama güvenilir, malý mülkü vardýr, onunla alýþveriþ yapalým da para kazanalým.” derler. Fakat sen, bütün dünyanýn sahibi olan Allah’ýn hiç malýný mülkünü görmedin, görmediðin için böyle korkuyorsun, iþte bu sebeple, “Allah’a en güzel bir þekilde borç veriniz.” (5/Mâide, 12; 57/Hadîd, 18) buyruðu kulaðýna girmiyor, itimadýn ve güvencen yoktur.” Burhâneddîn, Maârif, s. 34. 2. Bkz. 2/Bakara, 245; 57/Hadîd, 11. 3. Bkz. Nûreddîn es-Sâbûnî, el-Bidâye fî Usûli’d-Dîn, terc: Bekir Topaloðlu, DÝB Yay., Ankara 1995, s. 180 vd. 4. Tirmizî, “Daavât”, 146; Ebû Dâvûd, es