Türkcə Mətn
Lütuf/Latîf kavramının ender kullanılışlarından birisi olan “insanın nazik ve yumuşak davranması” ise, sosyal ve beşerî ilişkiler düzleminde kelimenin kök anlamı itibariyle tercih edilmiş olan nadir bir kullanım tarzıdır. Onun içindir ki lütuf ve latîf denilince genel olarak Yüce Allah’ın bir sıfatı anlaşılmaktadır. Zaten karşılıksız verme, ihsan etme, bağışlama ve değer koyma sadece Cenâb-ı Hakk’ın mükemmel sıfatları arasında ele alınmış bir husustur. İbn Manzur, Lisânu’l-Arab, Beyrut 1988, XII, 283; Halil b. Ahmed, Kitâbü’l-Ayn, Beyrut 2005, s. 875; Şerîf Ali b. Muhammed el-Cürcânî, Kitâbu’t-Târifât, Beyrut 1988, s. 192; Ali Tahanevî, Keşşâf Istılâhati’l-Fünûn, İstanbul 1984, II, 1299-1300