Türkcə Mətn
Bunun yanında el-Emâlî, risâlenin beyitlerinin son kelimeleri “lâm” harfiyle bittiği için el-Ḳaṣîdetü’l-lâmiyye fi’t-tevḥîd,1 başlangıcına atfen Ḳaṣîdetü yeḳûlü’l-ʿabd veya Bedʾü’l-Emâlî şeklinde de anılmıştır.2 Eser, İslam akâidinin esası kabul edilen ulûhiyyet, nübüvvet ve sem‘iyyat konularını içeren altmış sekiz beyitten oluşmaktadır. Şârih Şihâbüddîn Ahmed b. Ali en-Nûbî, kasîdenin nâzımı Sirâceddîn el-Ûşî’yi, “O, Arapça ve kelâm ilminde asrının önde gelen âlimlerindendi” sözleriyle ilmi yönüne vurgu yaparak takdir etmektedir. Aynı şekilde kaside hakkında da “Sağlam bir nazma ve benzersiz faydalara sahip olan Emâlî’nin her beyti adeta bir kitap hükmündedir” ifadesini kullanmak suretiyle,