Türkcə Mətn
K-r-m kökü Câhiliye şiirinde farklı formlardaki kullanımlarıyla karşımıza çıkmaktadır. Genel olarak isim formunda “kerem, kerîm v.b.” gelmekte az da olsa fiil formunda kullanılmaktadır. Bu kökün câhiliye şiirindeki anlamları düşünüldüğünde şu iki anlam grubunun öne çıktığı görülür: Cömertlik, bolluk, lütuf ve ikramda bulunma; izzet, şeref ve yücelik sahibi olma. 1.1. Cömertlik, Bolluk, Lütuf ve İkramda Bulunma Anlamı “Çokluk, bolluk, büyümek, gelişmek, lütuf ve ikramda bulunmak” bu kökün temel anlam alanıdır. ‘Yağmurun bolca yağmasını’ ifade etmek için َ كَ َّرمkerrame fiilinin kullanılması, ya da ‘tanelerinin çokluğundan dolayı üzümün َك ْرمkerm olarak isimlendirilmesi bu anlam grubunu