Türkcə Mətn
ırf iyilikle özdeş olmanın dışında hiçbir sıfatla nitelenemeyeceğini söyleyen Yeni Eflatunculuğun kurucusu Plotinus’a göre O iradesiz, düşünmeyen ve hareketsiz bir varlıktır. Akıl, ilk varlıktan sudûr ederken Bir’in irade ve ihtiyarına bağlı değil, tabiî olarak kendiliğinden çıkar. İrade ve ihtiyarın var olması O’nu kararlılığından, sakinliğinden ve birliğinden uzaklaştırır.2 İlk neden hakkında O’nun ne olduğundan ziyade ne olmadığını söylemenin daha doğru olduğunu düşünen Proclus da3 Tanrı’nın bizatihî cömert olduğunu, bu cömertliğin âlemin varlığının illeti olduğunu kabul eder. O’nun cömertliği kadîm ve kesintisiz olduğu için âlemin de kadîm ve kesintisiz olması gerekir. Tanrı’nın bir zama