Türkcə Mətn
Bu müfessirleri şöyle sıralayabiliriz: Ebû’l-Hasan el-Harallî (ö. 637/1289), İbn Ebi’lIsbâ’ (ö. 654/1256), Muhammed b. Abdullah el-Mursî (ö. 655/1257), Kadı Beydâvî (ö. 685/1286), İbnü’n-Nakîb el-Makdîsî (ö. 689/1298), Ebû Ca’fer elEndülûsî (ö. 708/1308), Ebû’l-Berekât en-Nesefî (ö. 710/1310), Nizâmeddîn en-Nisâburî (ö. 728/1327), Ebû Hayyân el-Endülûsî (ö. 745/1344), Adûddin el-Îcî (ö. 774/1372) Burhaneddin ez-Zerkeşî (ö. 794/1392) el-Mehâimî (ö. 835/1431).24 Yukarıda isimlerini zikrettiğimiz müfessirlerden sonra ise, bu ilmi merkeze alarak ve eserine Nazmü’d-dürer fî tenâsübi’l-Âyi ve’s-Süver, ismini vererek hacimli bir tefsir kaleme alan Bikâî gelmiştir. Bikâî, Râzî’den sonra bu ilme büyü