Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Tasdîk

Peygamber (sas) ona söz konusu cümleyi ve bir kısım insanların onu hoş karşılamadığını anlatmıştır. Cebrail ise bu ibârenin âyet olmadığını belirterek, “And olsun ki benim sana Allah’tan getirmediğim bir şeyi insanlara okumuşsun!” demiştir. Son derece üzülen Hz. Peygamber’i (sas) bir korku ve hüzün sarmış, bu durum üzerine Hac 22/52. âyet indirilmiştir: “Biz, senden önce hiçbir resul ve nebî göndermedik ki o, (bir şey) temenni ettiği zaman şeytan onun arzularına (fitne, vesvese, şüphe) atmış olmasın. Oysaki Allah şeytanın ilka ettiğini giderir (iptal eder) sonra da kendi âyetlerini pekiştirip sabit kılar. Allah Alîm (her şeyi hakkıyla bilen) ve Hakîm (sonsuz hüküm ve hikmet sahibi)dir.”5 28