Türkcə Mətn
rulaması anlamında kullanılmıştır.23 İman lafzı, Arap dilinde genel bir tasdik manasındayken, şeriatta Allah ve Resulü'nün getirdiği kesin bilgileri doğrulamak şeklindeki özel bir anlama nakledilmiştir. İmânın ıstılahî anlamı da dinîn teklifî boyutunun muvazenesinde şekillenmiştir. Şer‘î bağlamda imân, Hz. Abdülmuhsin Sultan (Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1979), “emn” md.; Ebû Hilâl el-Askerî (ö. 395), el-Furûku’l-Lugaviyye (Kahire: Dâru’l-İlm, ts.), “emn” md; Muhammed b. Mükerrem İbn Manzûr (ö. 711), Lisânü’l-Arab (Beyrut: Dâru Sâdır, 1414), “emn” md.; Ali b. Muhammed el-Cürcânî (ö. 816), Kitâbü’t-Taʿrîfât (Beyrut: Dâru’l-Kütübi’lİlmiyye, 1983), “emn” md; Mecdüddîn el-Fîrûzâbâdî (ö. 817), el-Kâmûsü’