Türkcə Mətn
ler olarak telakkî ettiğini kaydeden Ebü’l-Yüsr el-Pezdevî, “peygamberler şerîate göre, velîler ise hakîkate göre amel ederler” sözüyle evliyâyı peygamberlerden daha üstün bir konuma yükselten söz konusu zümrenin, insanların en şerlileri olan Karâmita’ya (Bâtıniyye/İsmâiliyye) uyarak “ilm-i bâtın” iddiasında bulunduğunu belirtir. Şerîati hakîkatten ayrı düşünmenin, onu tümüyle mecâza hamletmek anlamına geleceğine dikkat çeken Pezdevî, bu görüşün ise küfür ve dalâlete kapı aralayacağını sözlerine ekler. Öte yandan İmâm Mâtürîdî’nin, ontolojik düzlemde zâhir (peygamber) ve bâtın (te’vîl ehli) ayrımı yaparak ilâhî kelâmın mâhiyeti ve yorumunu bu ayrım ışığında izâh etme gayretlerini genellikle