Türkcə Mətn
mlarının her birini diğer imamlardan farklı şekilde okumaları ruhsatına kıraat denir.2 Bu ruhsat zamanla hem müstakil bir disiplin olarak ortaya çıkmış hem de tefsir eserlerinde müfessirlerin vazgeçilmez başvuru kaynağı olmuştur. Anlama zenginlik katması,3 mezhebî görüş farklılıklarına mesnet teşkil etmesi4 ve ilk dönemden itibaren kelimelerdeki ferşü’l-hurûf farklılıklarını da koruması noktasında kıraat, günümüzde hala ciddi anlamda çalışmalar yapılan bir disiplin olma görevini sürdürmektedir.