Türkcə Mətn
e’ 34/23; el-Bakara 2/255.) Meleklerin şefaati (en-Necm, 53/26) ile ‘Allah’ın izniyle’, ‘sözünden razı olunan’ (Tâ-Hâ, 20/109), ‘söz almış olan’ (Meryem, 19/87) ve ‘hakka şahit olanlardan şefaat edecek diğer kimseler (ezZuhrûf 43/86), hakkında da âyetler zikredilmiştir. Şefaat kelimesi zikredilmediği halde bazı âyetlerin (el-İsrâ 17/79: “...rabbin seni övülmüş bir makama yükseltsin.” bkz.: ed-Duhâ 93/5; Âl-i İmrân 3/159; en-Nisâ 4/41, 64; Muhammed 47/19; elFetih, 48/8) şefaate işaret ettiği söylenmektedir. 4.2. Hadislerde Şefaat Kelimesi Şefaatin varlığını ifade eden ve hadis kaynaklarında yer verilen rivayetlerde; Hz. Peygamberin cennette şefaat edecek ilk kişi olacağı (Buhârî, 1987: “Tevhi