Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre İlâhî Birlik ve Ezelîlik

ORTA DOĞU’DA DİN VE MEDENİYET yollardan alı koymak olduğunu vurgulamalarının23 ardından "ِ‫"ا َِر َم ذَاتِ الْعِ َماد‬ “Sütunlar sahibi/sütunlu İrem.”24 hakkındaki muhtelif görüşlere yer vermektedirler. Kaynaklarda İrem’in mahiyetine dair zikredilen görüşlerin Âd, “zâti’l-ımâd” “sütunlar, direkler sahibi” ve sonrasındaki ayet olan ‫"الَتَّ ِي لَ ْم‬ "‫“ یُخْلَقْ مثِ لْ َها فِي البْ ِآلد‬beldeler içinde bir benzeri yaratılmadı”25 ifadeleri etrafında şekillendiği görülmektedir. Klasik dönem müfessirleri ilk olarak ‫ عاد‬lafzının kıraati üzerinde durmuşlardır. Çoğunluğun kıraatinde okuyuş şu şekildedir: "‫"بِعاد ِإرَ َم‬.26 Bu kıraate yani İrem’in atf-ı beyan olarak okunuşuna göre mana İrem’in