Türkcə Mətn
Ebî Süleymân’ın başını çektiği, sonra Ebû Hanîfe ve etrafında bulunan ashabıyla Rey görüşlerinin sistemli hale getirildiği, dolayısıyla Mürciî faaliyetlerinin otağı haline gelen bir merkez olmuştur.27 Ebû Hanîfe ve ashabından Muhammed b. el-Hasan (189/805), Ebû Yûsuf (182/798), Züfer b. Hüzeyl (158/775) ve Hasan b. Ziyâd (204/819), Irak ehli olarak da bilinen Ehl-i Rey’in başlıca temsilcileri olmuştur.28 Abbasî halifesi Mansûr, Ebû Hanîfe’ye ilmi nereden aldın diye sorduğunda, ‘‘Ben ilmi Hammâd (120/737), İbrâhîm en-Nehâî (96/714), Ömer b. el-Hattâb (23/644), Ali b. Tâlib (40/661), Abdullah b. Mes‘ûd (32/653), Übey b. Kâ‘b (33/654), Muaz b. Cebel (17/638), Zeyd b. Sâbit (45/665) ve İbn Abbâs