Türkcə Mətn
Türkler arasında faaliyet gösteren mezhepler, sırasıyla Haricîler, Mürcie, Mu’tezile, Şia, Zeydîye, İsmailîlik, Ehl-i Sünnet’in Mâturidî ekolü, Eş’arî ekolü ve Hadis Taraftarlan olmuştur. Bunlardan Haricîler, Mu’tezile, Eş’arîlik ve Hadis Taraftarları bir ekol olarak tarihe karışırken Mâturidîlik ve Hanefîlik Türklerin çoğunluğu tarafından benimsenen mezhepler olmaya devam etmiştir. Haricîlik, Türk bölgelerinde önemli faaliyetlerde bulunmuşsa da onları kendi tarafına çekmekte başarılı olamamıştır (Kutlu, 2006:145, 148-149). Velâyet, Nübbüvvet ve İmâmet meselesini, bazı tenâsüh ve hulûl anlayışı ile sunan ve İmâm (devlet başkanı)’a bey’at’ı imânın gereği sayan, devlet başkanını da “ma’sum”