Türkcə Mətn
in ayrımına yönelik değerlendirmesine Babanzâde’nin de ana hatlarıyla katıldığını söyleyebiliriz, zira kendisi de aşağıda geleceği üzere fiili benzer bir şekilde tertip etmiştir. 16 Bu tertip ve benzerleri için bkz. Akseki, Ahlak Dersleri, 52. 17 Kindî, el-Hudûd ve’r-Rusûm li’l-Kindî, 199; Kuşeyrî, Abdulkerim, Kuşeyrî Risâlesi, çev. Süleyman Uludağ, Dergâh yay., 3. Baskı, İstanbul 1999, 177. 18 Isfahânî, Râğıb, ez-Zerîa ilâ Mahâkimi’ş-Şerîa, thk. Ebu’l-Yezîd el-Acemî, Dâru’l-Vefâ, Kahire 1408/1987, 110. Ayrıca bkz., Ebu’l-Ferec Abdurrahmân ibnu’l-Cevzî el-Bağdâdî, Telbîsu İblîs, thk. es-Seyyidu’l-Arabî, Mektebetu’l-Îmaân, Mansûra trsz, 37. 19 Kuşeyrî, Kuşeyrî Risâlesi,177; Murtaza Mutahharî,