Türkcə Mətn
Hüseyin Atay (Ankara: DİB Yayınları, 1993), 1:9; Kâdî Abdulcebbâr, el-Muğnî fi Ebvâbi’t-Tevhîdve’l-Adl -en-Nazar ve’l-Mearif-thk. İbrahim Medkur ve Taha Hüseyin (Kahire, 1962), 12:13. Küllî: Türün altındaki fertleri ifade eden lafız ve bu lafzın gösterdiği varlık anlamında felsefe ve mantık terimi. Külliyyât da bu kavramın çoğulu olarak kullanılmaktadır. Sözlükte “bütün, hepsi, tamamı” mânasına gelen Arapça küll kelimesinden nispet ekiyle türetilmiş olup mantıkta cüz’înin karşıtı olarak kullanılır. Aristo’nun eserlerinde bu anlamı ifade eden katholou (universal) terimi Arapça’da küllî ile karşılanmıştır. Geniş bilgi için bkz. Ömer Mahir Alper, “Küllî” Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedis