Türkcə Mətn
Ahmed el-Hemedânî, Tenzîhü’l-Kur’ân ani’l-metâin (Beyrut: Dâru’n-nehdati’l-hadîse, ts.), 35. 17 Muhammed Ali et-Tehânevî, “Mana”, Keşşâfu ıstılâhâti’l-fünûn ve’l-ulûm, nşr. Refik el-Acem (Beyrut: Mektebetü Lübnân, 1996), 2: 1600-1601. ) 321 Mustafa Öztürk göre “beyan, İslâm dini, iman, tevhid, vahiy, peygamber, Kur’an, Tevrat gibi on yedi farklı şeye delalet eder.18 Keza sözlükte “denemek, sınamak” (ibtila, ihtibar) anlamındaki “ftn” kökünden türeyen “fitne” lafzı Ebü’l-Ferec İbnü’l-Cevzî’ye (ö. 597/1201) göre Kur’an’da, “şirk, küfür, ibtila, azap, günah, dalalet” gibi on beş farklı medlûle işaret eder.19 Dikkat edilirse, her iki örnekte de kelimelerin sözlük manaları sabit, medlûlleri