Türkcə Mətn
ndisine tefsir denilemeyecek yorum malzemeleri de bulunmaktadır ki Taberî, tevil adını verdiği bu gruptaki rivayetleri iki temel kategoride değerlendirir. İlki, Arap dilinin çeşitli imkânları ve sosyo-kültürel şartlar gibi tevil yardımcılarına dayanarak Kur’ân hakkında söz söylemek, ikincisi de sorunlu bir kavram olan re’y ile tefsir faaliyetidir. O halde Taberî’nin Kur’ân’ı anlamada tefsir, [geçerli delilleri bulunan] tevil ve bir de [salt] re’ye dayalı tevil şeklinde üçlü bir ayırım üzerinden meseleyi ele aldığını söylemek yanlış olmaz. Bundan dolayı 289 sonraki dönem usûl kitaplarında yer aldığı şekilde ‘re’y ile tefsir’ şeklinde bir tanımlamaya Taberî tefsirinde rastlanmaz. Re’ye dayan