Türkcə Mətn
22 Ebû’l-Mugîsi’l-Hüseyn Hallâc, Hallâc, Divân, A’mâlu’l-Kâmile, ed. Kâsım Muhammed Abbâs (Beyrut: Riad el-Rayyes Books, 2002), 315. Selami ERDOĞAN 46 2021/Aralık/11 marife (el) almasıyla başlar. Bu durumda iki durum söz konusu olur. Birisi Allah’ın (cc) ismi olan “el-Hak” anlamının bu kelimeye yüklenmesidir. Bu durumda ifadenin bire bir tercümesi “Ben (Yegane) Gerçeğim” diye yazmak gerekir. Diğer durum, “el-hak” kelimesinin mecaz kullanımıdır. Bu durumda “ene’l-esed” (ben aslanım) de olduğu gibi başına marife alarak mecazi manaya delalet vardır. Söz konusu delalet ise İslam Hukukuna göre müminin dinden dönmesi (ridde) anlamına gelmez.23 Bu bakımdan Hallâc’ın hak telakkisi, “ehl-i kıble