Türkcə Mətn
idarenin temelleriyle ilişkilidir. Adalet, liyâkat ve danışma bunun aslî parçalarıdır. Devlet yöneticisinin Şiî imâmet düşüncesinin aksine mutlak ve masum olmadığı görüşü, Mâtürîdî’nin imâmet konusunda Şia’nın görüşünü bildiği ve ona karşı çıktığını gösterir. İmamet meselesinde rivayetleri göz ardı etmemiş olan Mâtürîdî’nin siyaset görüşü nakil ve akıl üzerine bina edilmiş görünmektedir. Bu makalede Mâtürîdî’nin Te’vîlâtü’l-Kur’ân adlı eserinde siyasi nitelikteki kavramlara dair yorumları kaynak incelemesi yöntemiyle analiz edilecektir.