Aksâmu’l-Kur’ân 89/Fecr, 1-14. Âyetleri Örneğinde Yemin İfadelerinin Anlaşılması ve Tercüme Edilmesi

için, bazı âlimler bu tür ifadelerin Allah tarafından kullanılmasının uygun olmadığını söylemişlerdir. Bu görüşü savunanlara göre, yemin eden kimse, aslında doğruyu söyleyip söylemediği konusunda hakkında şüpheler bulunduğu için bu ye-mine başvurur. Oysa Yüce Allah bundan münezzehtir. Kaldı ki Kur’ân’a iman eden bir mü’min, Allah’ın bildirdiği her şeyin doğruluğunu tereddütsüz kabul eder ve yemine ihtiyaç duymaz. Kur’ân’a inanmayan kimse ise, ne kadar yemin edilirse edilsin, yine inanmayacaktır.