Ömer en-Nesefî'a Göre İlâhî Birlik ve Ezelîlik

Ehl-i sünnet’in“Daha önce hiçbir şey değil iken biz onu (insanı) yarattık” (Meryem, 19/67) âyetini buna delil olarak getirdiğini söyleyen Pezdevî, bu nassa göre vücûd bulmayana şey denilemeyeceğini ifade eder.7 Ebu’l-Muîn en-Nesefî (ö.508/1115) ise, kadimi “ademliği (yokluğu) muhal olan” diye açıklar ve kadîmin vacibü’l-vücûd (varlığı zorunlu) olduğunu belirterek, vücûdu mümkün (câizü’l-vücûd) olanın, yokluğunun da mümkün (câizü’ladem) olduğunu söyler. O, mümkün olmakta varlık ve yokluğun aynı derecede olmasından dolayı ikisinin de bir muhassısın tahsısına ihtiyacının bulunduğunu bunun ise muhdesin özelliği olduğuna dikkat çeker ve sadece kadîm olan vâcibü’l-vücûdun (Allah) buna ihtiyacının