Turkish Text
Hanefî usûlcülerinden Cessâs, Debûsî ve Serahsî’nin yapmış oldukları tanımlar ve bu tanımlarla ilgili açıklamaları dikkate alındığında bu fakihlere göre emir “kişinin kendinden aşağısındaki birisine îcab için şu işi yap” demesidir.38 Mâtürîdî (ö. 333/944), Semerkandî ve Lâmişî ise emri “kişinin ricâ olmaksızın isti‘la (büyüklük ve ululuk) yoluyla başka birisine ‘yap’ dediği sözdür” şeklinde tanımlamaktadır. Emir veren kimsede rütbe değil, isti‘la şartını arayan Semerkant meşâyihi emrin alt konumda olan birisinin kendisinden üst konumda olan birisine