Views
Ebû Hanîfe'nin İman Anlayışı: Mürcie'den Ayrışma
Scholar: Ebû HanîfeConcept: İman
Page: pp. 658-761
Source Reference: Al-Māturīdī and the Development of Sunnī Theology in Samarqand
Turkish Text
Ebû Hanîfe, imanı kalp ile tasdik ve dil ile ikrar olarak tanımlamış, ameli imanın rüknü saymamıştır. Ancak Mürcie'den farklı olarak günahın imanı zayıflatabileceğini ve kulun amellerinden sorumlu olduğunu kabul etmiştir. Bu orta yol, Hâricîlerin büyük günah işleyeni tekfir etmeleri ile Mürcie'nin ameli tamamen imanın dışına çıkarması arasında bir denge kurmuştur.
English Text
Abu Hanifa defined faith as affirmation in the heart and confession by the tongue, not counting deeds as a pillar of faith. However, unlike the Murji'ites, he accepted that sin could weaken faith and that the servant is responsible for his actions. This middle path balanced between the Kharijites' excommunication of grave sinners and the Murji'ite exclusion of deeds from faith entirely.