Türkçe Metin
a şöyle işaret etmiştir: “Hindistan’da başlangıçtan beri İslâm’a tasavvufun rengi o kadar işlemiştir ki, yirminci asrın başına kadar hiçbir kimse herhangi bir tasavvufî yola girilmeksizin İslâm’ın feyz ve bereketinden istifade edilebileceğini düşünememiştir.” 1 1857 öncesi Hindistan’ında bir cemaat şuuru içerisinde faaliyet gösteren topluluklara bakıldığında bunların çoğunlukla Çiştiyye, Sühreverdiyye, Kâdiriyye, NakşibendiyyeMüceddidiyye gibi tasavvufî ekollerle bunların yan kolları olduğu görülmüş1 Abdulhamit Bi̇rişik, “Hint Alt Kıtasının İslami Tarihi”, SabahÜlkesi 39 (2014), 18-23. Hanefî, Mâturîdî Gelenekten Gelen Diyobend Ekolü’nün Tasavvufa Bakışı tür. Bu tarîkatların halkı irşad