Türkçe Metin
ikte Te’vîlâtü’l-Kur’ân’ın hadisleri, sahâbe ve tâbiîn kavillerini ve ilk dönem tefsir, lügat, kıraat, fıkıh ve kelâm bilginlerinin görüşlerini de içerdiği görülür.8 Bu tür bilgilerin bu tefsirde önemli bir yekun oluşturması ise esere geçmiş birikimi hâvî bir kaynak olma niteliği kazandırmaktadır.9 Esasında Taberî’nin Câmiu’l-Beyân’ı, İbn Ebî Hâtim’in Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm’i gibi kapsamlı rivayet tefsirleri ilk üç asırdaki tefsir kültürünü önemli ölçüde günümüze aktarmışlardır. Ancak aynı fonksiyonun Mâtürîdî tarafından da yerine getirildiği görülür. Nitekim Mâtürîdî -sened zikretmese- de önemli miktarda ilk dönem tefsir bilgisini geleceğe intikal ettirmiştir.10 Mâtürîdî kendisine ulaşan