Türkçe Metin
Semerkandî’nin yaşadığı hicrî dördüncü asra gelindiğinde, Ehl-i Sünnet anlayışı henüz kurumsallaşmamıştı. Ancak Mu’tezile, Hâriciyye, Şîa, Kaderiyye, Mürcie, Müşebbihe, Mücessime ve Cebriyye gibi fırkalar, kurumsal yapılarını tamamlamış olarak etkilerini sürdürmekteydiler. Bu dönemde henüz Ehl-i Sünnet ismiyle anılmasa da uzun asırlar Müslümanların çoğunluğunu temsil edecek olan, nakli ve aklı esas almak suretiyle ifrat ile tefrit arasında bir yol izleyen büyük bir çoğunluk da olmuştur. Semerkandî’nin 236 Mustafa Keskin-Hatice Teber kaleme aldığı esere verilen “es-Sevâdü’l-A’zam” ismi de bu büyük çoğunluğu ifade etmektedir.1 Hakîm es-Semerkandî’nin yaşadığı bölgede Müslümanların çoğunluğ