Türkçe Metin
ayetinin yorumunda görüleceği gibi, “Bu ayette Bâtıniyye ve Revâfız’ın, ‘Sahabe Rasûlullah’ın vefatından sonra topyekûn küfre girip irtidat etti’ iddiasını çürüten bir anlam taşır”2 demek suretiyle İmâmiyye-İsnâaşeriyye ve İsmâiliyye-Bâtıniyye’yi birlikte zikretmiştir. Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed el-Mâturîdî, Te’vîlâtü Ehli’s-Sünne, Nşr.: Mecdî Bâsellûm, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Birinci Baskı, Beyrut 2005, IX/93. el-Mâturîdî, Ahzâb 33/40. ayetteki “hâteme’n-nebiyyîn” lafzıyla ilgili olarak Bâtıniyye’nin “Kâim-i Zaman”ı nebi olarak kabul ettiklerinden, böylece düpedüz yalan söylediklerinden söz etmiş ve bu konudaki yalancılıklarını Hz. Peygamber’in, “Benden sonra peyga