Türkçe Metin
613; el-Cessâs, Ahkâmü’l-Kur’ân, C. I, 72; ed-Debûsî, Takvîmu’l-Edille, s. 229; İbn Hazm, el-İḥkâm, C. I, s.45, 57; Serahsî, Usûlü’s-Serahsî, C. II, s. 54; Pezdevî, Kenzu’l-Vüsûl, C. III, s. 234-235; es-Semerkandî, Mîzânü’l-Usûl, C. II, s. 716, 727; el-Beydâvî, Envârü’t-Tenzîl, C.I, s. 99; Ebü’l-Berekât Abdullâh b. Ahmed en-Nesefî, Medârikü’t-Tenzîl ve Hakâiku’t-Te’vîl, Beyrut: Dârü’l-Kalem, 1419/1998, C. I, s. 118-119. 37) en-Nehhâs, en-Nâsiḫ ve’l-Mensûh, s. 57. 270 / Dr. Fikret GEDİKLİ EKEV AKADEMİ DERGİSİ lür. Özü itibariyle aynı mâhiyeti işaret ettiğini düşündüğümüz bu tanımın, Mâtürîdî ile başladığını; Cessâs (ö. 370/981), Serahsî (ö. 483/1090 [?]), Semerkandî (ö. 534/1144)