Türkçe Metin
Senevî düşünceye karşı gösterilen bu sert tutumun kökeni, aslında Abbâsîlerden çok daha önceye, Emevîlerin uygulamalarına kadar gitmektedir. Emevîler döneminde İranlılara uygulanan ayrımcılık ve adaletsizlikler, özellikle Maniheistler, Deysânîler, Mazdekîler gibi dini grupların hem ekonomik hem de sosyal anlamda dışlanmasına yol açmıştır (Kara, 2006: 157). Zimmî statüsüne dahi alınmayan bu gruplar, vergi yükü altında ezilmiş, ibadet mekânları tahrip edilmiş, İslam’a girişleri teşvik edilmek yerine engellenmiştir (Yonar, 2015: 211-212). Bu durum, onların İslam devleti karşısında bir direnç oluşturmasına yol açmış; bu direnç ise Abbâsî döneminde daha organize ve ideolojik bir hüviyet kazanmışt