Türkçe Metin
smetin anlam alanında yer alan korunacak hususları günah tabiri ile ifade etmiştir.13 Günah, Kur’an’da ve hadislerde genel olarak “ism, zenb, vizr, cünâh ve hûb” 14 kelimeleri ile karşılanır. Genel manada; kasten ve bile bile kusurlu, eksik iş yapmak anlamına gelir. Şayet yapılan kusurlu iş herhangi bir kasıt taşımaksızın yapıldıysa buna hâti’e (hata) denir.15 Kasten kusurlu iş yapan ise cezayı hak etmektedir.16 Bu doğrultuda İbn Manzûr (ö. 1232) ismeti, “Allah’ın kulunu cezalandıracağı kötü şeylerden koruması, ona engel olması”17 şeklinde tanımlamıştır. Kasten yapılmayan kusurlu işler peygamberler hakkında “zelle”/hata olarak tabir edilmiş ve bunların da din ile ilgili olanlarının ilahi vah