Türkçe Metin
1232) ismeti, “Allah’ın kulunu cezalandıracağı kötü şeylerden koruması, ona engel olması”17 şeklinde tanımlamıştır. Kasten yapılmayan kusurlu işler peygamberler hakkında “zelle”/hata olarak tabir edilmiş ve bunların da din ile ilgili olanlarının ilahi vahye dayalı müdahale ile doğrudan düzeltildiği kabul edilmiştir.18 8 Ebû Mansûr Mâtürîdî, Te’vîlâtü’l Kur’ân Tercümesi, ed. Yusuf Şevki Yavuz, çev. Bekir Topaloğlu, İbrahim Tüfekçi vdğr. (İstanbul: Ensar Yayınları, 2024), 16/215; Kādî Abdülcebbâr, Şerhu’l-Usûli’l-Hamse; Mu’tezile’nin Beş İlkesi, çev. İlyas Çelebi (İstanbul: Türkiye Yazma Eseler Kurumu Başkanlığı, 2013), 2/436; Kādî Abdülcebbâr, Tesbîtu Delâili’n-Nübüvve: Mucizele Kādî Abdül