Türkçe Metin
ye’nin imamları arasında zikrettiği14 mütekellim ya da muhakkik Hanefîler’den biri olsa da eserinin hiçbir yerinde Mâtürîdî’ye doğrudan atıa bulunmaması dikkat çekicidir. Eserinin sadece bir yerinde “meşâyihu Semerkand” ifadesiyle (s. 141, str. 10) kastettiği isimlerden birinin Mâtürîdî olduğu anlaşılmaktadır; zira “müteşâbih sıfatlar” olarak isimlendirdiği (s. 106, str. 7) ifadeler hakkında yaptığı tanım birebir Mâtürîdî’nin tanımı ile örtüşmektedir.15 Buna karşılık Sâlimî görüşlerini öncelikle Ebû Hanîfe ve devamında Ebû Yûsuf (ö. 182/798) ve Muhammed b. Hasan eş-Şeybânî (ö. 189/805) başta olmak üzere Hanefî ulemâya dayandırarak temellendirme cihetine gitmektedir. Bu durum onun döneminde