Türkçe Metin
Ebû Hanîfe’nin ikrarı Müslüman hükümlerinin icrası için gerekli gördüğü38 düşünüldüğünde, ikrarı imanın aslî bir rüknü olarak gören Sâlimî ile Ebû Hanîfe’nin kanaati ile ayrıştığı düşünülebilir. Ancak Sâlimî’nin kendi görüşüyle Ebû Hanîfe’nin görüşünün aynı olduğunu söylemesi, bu tespitin onun açısından bir anlam taşımadığı sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Sâlimî’nin daha sonraki Hanefîlerce tartışılan bir özür, 34 Sâlimî, et-Temhîd, 204. 35 Ebû Mansûr el-Mâtürîdî, Kitâbu’t-Tevhîd, thk. Bekir Topaloğlu, Muhammed Ârûçî, 3. bs. (Beyrut: Dârü Sâdır, 2010), 478- 479. 36 Nûreddîn Ahmed b. Mahmûd b. Ebî Bekr es-Sâbûnî, el-Kifâye fi’l-hidâye, thk. Muhammed Ârûçi (Beyrut: Dârü İbn Hazm, 2013), 357;