Türkçe Metin
Abdülkāhir el-Bağdâdî, Usûlü’d-dîn (İstanbul: Devlet Matbaası, 1346/1928), 210; benzer ifadeler için ayrıca bkz. Bâkillânî, el-İnsâf fî mâ yecibü i‘tikâduh ve lâ yecûzü‘l-cehlü bih, nşr. Muhammed Zâhid el-Kevserî (Kahire: elMektebetü‘l-Ezheriyye li‘t-Türâs, 2000), 21. 9 Örneğin Ebü’l-Muîn en-Nesefî şöyle demektedir: “Kelâmcıların çoğunluğu imanın geçerli olması veya fayda vermesi için, itikadın üzerine bina edileceği bir delil bulunması gerektiği görüşündedirler.” Bkz. Tebsıratü’l-edille, 1/ 42. 10 Bu konuda bkz. Josef Van Ess, “Allah’ın Varlığı Konusunda Erken Dönem İslâm Teologları”, çev. Mehmet Bulğen, Kelâm Araştırmaları Dergisi [Kader], 12/1 (2014), 383-398; ayrıca bkz. Hülya Terzioğlu,