Türkçe Metin
ictinābi’l-bida ve’l-cedel, c.1, s.16 (no.46); ed-Dārimī, es-Sunen, el-Muḳaddime, 23. B. fī kerāhiyyeti aḫẕi’r-re y, c.1, s.61 (no.213); Aḥmed b. Ḥanbel, el-Musned, c.2, s.176. 22 23 212 Mehmet Kalaycı problem bağlamında, el-Eş arī’nin sa īdin şaḳī olamayacağı, şaḳīnin de sa īd olmayacağını ileri sürdüğünü, Ebū Ḥanīfe’nin ise buna karşı çıktığını ifade etmektedir. Nev ī, diğer metinde yer alan hadise yer vermemektedir; bununla birlikte bu meseleye kendisi açıklık getirmeye çalışmaktadır. Öyle ki iki imam arasındaki bu meselenin, bazı âlimlerin de ortaya koyduğu üzere, lafzî bir mesele olarak değerlendirilebileceğini belirtmektedir. Buna göre, elEş arī’nin sözü, kişinin fıtrî istidadı