Türkçe Metin
RAL Journal of Islamic Research 2017;28(2):168-84 İslâm fıkıh ekollerinin ilgilendiği siyâsî yönetim konusu, Şiâ anlayışının akîde haline dönüştürmesinden2 sonra kelâmın meseleleri arasına girmiştir.3 Kelâmî literâtürde siyâset yerine daha çok “İmâmet” veya “Hilâfet” kullanılmış, Şiâ’nın aksine4 konu, Sünnî kelâmcılar tarafından imânî değil ictihadî bir mesele olarak değerlendirilmiştir.5 Mü’minlerin emiri, halîfesi ve sultanı gibi ünvânlar verilen6 halife veya imam, ümmetin serbest ve özgür irâdesiyle seçilen, belli özellikler taşıyan en üst yöneticidir.7 Hz. Peygamber’in kendinden sonra halife ta’yin etmemesi, yöneticinin seçimi ve özellikleri ilk dönemden beri tartışma konusudur.8 Hz. P