Türkçe Metin
Tevfîz, ehl-i hadis ve ehl-i re’yin yöntemi iken te’vîl, Mu’tezile kelamcıları tarafından benimsenmiştir.5 Bu iki anlayışa ek olarak literatürde bir de teşbîh kavramının yer aldığı görülmektedir. Teşbih, Gulât-ı Şia’nın da içerisinde olduğu gruplar tarafından benimsenmiş bir yöntem olup özellikle haberî sıfatların lafzî manaları ile anlaşılmasında kullanılmıştır.6 3 4 5 6 el-Bakillânî, Temhidü’l-evâil ve telhisu’d-delâil (Beyrut: Müessesetü’l-Kütübi’s-Sekafiyye, 1407), 244. Ali b. Muhammed el-Cürcânî, et-Ta’rîfât, (Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1405), 252. Fahruddîn b. Hüseyn er-Râzî, Esâsu’t-takdîs fî ilmi’l-kelâm (Kahire: Matbaatu Mustafa el-Bâbî ve Evlâduhu, 1935), 181. Ebü’l-Hasen Al