Türkçe Metin
Şîa tarafından kabul edilen takıyye prensibine sadece üçüncü imam olarak gördükleri Hz. Hüseyin’in Emevîlere karşı harekete geçmesi uymamaktadır. Bunun dışında başta Zeynelâbidîn, Muhammed el-Bâkır ve Ca’fer es-Sâdık olmak üzere hemen bütün imamların siyasi idareler konusundaki tutumları, taraftarlarını isyana teşvik etmemeleri ve bu hususta suskun kalmaları hususunda takıyye ile açıklanma yolu benimsenmiştir. Böylelikle Şîa elinde takıyye, dindeki ruhsat özelliğini kaybetmekle kalmamış, Şiî grupların maksatlarına ulaşabilmek amacıyla dini bir prensip haline gelmiştir (Hakyemez, 2004:129-146). Nitekim özellikle Muhammed el-Bâkır ve oğlu Ca’fer es-Sâdık’a nispet edilen rivayetlerde takıyyenin