Alâeddin es-Semerkandî'a Göre Nübüvvet

539/1144) ise mü’minlerin Allah’ı sevmesini “O’nu övmek, O’na ibadet ve itâat etmek, saygı duymak ve yüceltmek” şeklinde açıklamaktadır. Hoşlanmak ve arzulamak mânâsındaki bir sevgiye şehvetin sebep olduğunu belirten Semerkandî, bunun ancak göze hoş gelen şeyler için gerçekleştiğini düşünmekte; “maddî sevgi” şeklinde nitelediği bu sevginin Allah’a yönelik olamayacağını vurgulamaktadır. Dolayısıyla Semerkandî’ye göre, mü’minin Allah’ı maddî anlamda sevmesi ne doğru ne de mümkündür. Çünkü akıl, Allah’ı tam olarak kavrayamadığı gibi O’nu tasavvur da edemez. Semerkandî, gerçek Allah sevgisinin, O’nu yüceltmek, emirlerine uymak, Peygamber’ine gerçek dost olmak, Allah elçisinin üzerimizdeki haklar