Türkçe Metin
774/1373), Zerkeşî (ö. 794/1392) ve Süyûtî (ö. 911/1505) gibi âlimler de sahâbenin tefsirdeki önemini ve önceliğini dile getirmişler, müfessirlerin tefsir sürecinde Hz. Peygamber’in sünnetinden sonra başvuracakları ikinci kaynak olarak sahâbenin akvâlini zikretmişlerdir.4 Çünkü İbn Teymiyye’nin ifadesiyle onlar âyetlerin anlaşılmasında önemli olan karinelere ve kendilerine mahsus durumlara (ahvâl) şahit olmuşlardır. Yine onlar, Kur’an’ın anlaşılmasında tam bir anlayışa ve doğru bir bilgiye sahiptirler. Özellikle onların önde gelenleri ve alim olanları râşit dört halife ve rehberlik yapan imamlar gibidir.5 Ebû Ubeyde el-Kasım b. Sellâm (ö. 224/838), Feddâilü’l-Kur’ân