Türkçe Metin
Devamla onların bunlardan herhangi birinden aciz olan kimsenin imanına hükmetmediklerini, hatta Ebû Hâşim el-Cübbâî’nin (ö. 321/933) küfrüne hükmettiğini ifade eder. Teftâzânî burada onların bu görüşlerinin iki şekilde anlaşılabileceğini söyler. 24 Şöyle ki, bu görüşü “nazarı terk etme; arız olduğunda imandan çıkaran, eşlik ettiğinde ise imana girmeye mâni olan büyük günahtır (kebîre).” düşüncesi üzerine bina etmeleri durumunda bu görüş, büyük günah işleyen kimse meselesine dönüşür. Eğer bununla böyle bir tasdikin iman hususunda yeterli olmadığı veya böyle bir imanın fayda vermeyeceği kastediliyorsa bu 20 Ebü’l-Muîn en-Nesefî, Tabsıratü’l-Edille, 1/42. 21 Nitekim İbn Fûrek, Ebû’l-Hasen el-Eş