Türkçe Metin
Hüseyin Fahreddîn er-Râzî (544-606/1149-1209), Me‘âlimü Usûli’d-Dîn, thk. Semîh Duğaym, Dâru’l-Fikri’l-Lübnânî, Beyrut 1992, s. 66. 13 Ali b. Muhammed es-Seyyid eş-Şerif el-Cürcani (ölm. 816/1513), Şerhu’l-Mevâkıf, (Siyekutî ve Çelebî Haşiyeleri ile birlikte), Matba‘atu’s-Sa‘âde, Kahire 1325/1907, c. VIII, ss. 181-182; mlf. , Şerhu’l-Mevakıf: Mevakıf Şerhi, çev. Ömer Türker, Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, İstanbul 2015, c. III, ss. 310311. 10 11 119 onunla nitelenen kimse için bir eksikliktir ve düşük durumdur. Bu anlamın sıfatların kendiliklerinde sahip olduğu bir durum olup, onu idrak eden şeyin akıl olduğu ve bunun şeriatla hiçbir ilgisinin olmadığı hususunda herhan