Manastırlı İsmail Hakkı'a Göre Sahabe

rfiyle yetinmektedirler” diyerek bu görüşüne şu beyti delil getirmektedir: ْ ُ ً ‫ْ ُ ُى‬ ‫ى‬ ‫يف وشاعِ ِر‬ ٍ ‫ فياألباه ِمن ع ِر‬...‫أغرك أن قالوا ِلقرة شاعِ را‬ “Bir şair hakkında ‘şairdir’ dediklerinde seni bu söz mü aldattı? Kabile arasında bilge ve şair olanlar var!”9 Îlâf, Kur’ân’da söz alma (ahit) olarak da geçer. İlk ticârî imtiyazı Şam hükümdarından alan Hâşim’dir.10 Kureyş, harem halkı olduğu için etrafındaki insanlar kaçırılıp kervanları yağmalanırken11 onlar ticaret kervanlarını kışın ve yazın rahatlıkla sevk ediyorlardı. İbnü’l-A‘râbî’ye (öl. 231/846) göre îlâf ashabı; Hâşim, Abdü Şems, Muttalib ve Nevfel benî Abdi Menâf olarak dört kişidir. Hâşim bir Rûm kralıyla, Nevfel Kisrâ