Türkçe Metin
eznindeki “muhkem” kelimesi; manası açık olan, delaleti bilinen, kendisinde şüphe bulunmayan ve te’vile ihtiyacı olmayan anlamındadır.25 Bir lafzın; muradının tebdil, tağyir, tahsis, te’vil ve 18 19 20 21 22 23 24 25 Muhsin Demirci, Tefsir Terimleri Sözlüğü (İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2014), 25. el-Bakara 2/248. el-Bakara 2/211. el-Ankebût 29/44. Taberî, Câmiʿu’l-beyân, 5/188. Râzî, Mefâtîhü’l-gayb, 7/180. M. Fatih Kesler, “Âl-i İmran Sûresi 7. Ayet Meâlini Yeniden Okumak”, Diyanet İlmî Dergi 49/4 (2013), 141. Muhammed b. Mukrim İbn Manzûr el-İfrîkî, Lisânü’l-ʿArab (Beyrut: Dâru Sâdır, 1414/1993), “hkm” 12/141; Ebü’l-Kâsım Hüseyn b. Muhammed Râgıb e