Türkçe Metin
Ebu’l-Muîn en-Nesefî (ö. 508/1114), Tabsıretu’l-Edille adlı eserinde Mâtürîdî’ye (ö.333/944) nisbet edilen şu tanımı vermekle birlikte Eş’arî ve Mutezilî kelamcılarının tanımları ve bu tanımlara yöneltilen eleştirileri zikretmektedir1. Mâtürîdî’ye nisbet edilen tanım şöyledir: “İlim, bulunduğu kimseden cehalet, şüphe, zann ve sehv’i (yanılgı) gideren bir sıfattır”. Nesefî bu tanımın Mâtürîdîler arasında